ZIERIKZEE - De ingetogen, dienstbare vrouw Domestic en de wulpse Bubbelgum Chick zeggen beiden iets over beeldend kunstenares Daniëlle Luinge uit Zierikzee. Juist die tegenstelling inspireert haar. Zij exposeert tot half maart haar werk in Cabin, een bijzondere tentoonstellingslocatie in Antwerpen-Zuid.
Luinge (38) hanteert, na een periode waarin de zorg voor haar zoontjes Otis en Julius prevaleerde, penseel, pen en potlood weer veel intensiever. Zij zag haar opleiding aan de Kunstacademie in Rotterdam destijds doorkruist door de liefde en het moederschap. "Ik heb dat nooit betreurd hoor, want ik was toch al niet zo'n schools type. Maar na de geboorte van de kinderen hield ik wel weinig tijd over om te schilderen. Ik was daar ook wel een tuttenbel in, wilde eerst niet dat de kinderen tussen de middag overbleven op school bijvoorbeeld. Nu doen ze dat wel twee dagen per week en dat geeft mij toch iets meer tijd om in mijn atelier bezig te zijn", vertelt Luinge. Zij pakte enkele jaren geleden de draad bescheiden weer op met zogeheten Zwerfkunst. Oesters der liefde noemde zij haar mini-kunstwerkjes, ofwel beschilderde schelpen van Japanse oesters in glazen potjes, die zij op diverse locaties in de stad achterliet voor de eerlijke vinder. Het betrof een ludieke actie rond Valentijnsdag.
Inmiddels pakt Luinge de zaken minder vrijblijvend, maar met vergelijk plezier in haar werk aan.
"Contacten via internet met vakgenoten onder meer in Spanje en België hebben mij leuke activiteiten opgeleverd. Zo heb ik met enkele Vlaamse kunstenaars geëxposeerd in Westmalle en met een paar Belgische kunstenaars heb ik meegedaan aan de Kunstschouw Westerschouwen. Philippe van Damme, curator van Cabin zag mijn werk op Facebook en nodigde mij uit te komen exposeren in Antwerpen." Luinge zegt bijzonder blij te zijn met die invitatie. "Sta ik in eens in een rijtje met vooraanstaande kunstenaars als Guillaume Bijl en Carla Aroche, kunstenares uit Venezuela en echtgenote van Luc Tuymans, die ook in Cabin exposeerden.
Luinge is zeer te spreken over zowel de locatie als de imponerende leegte die deze plek biedt. "Het is een grote ruimte. Daar mag geen uitdragerij van worden gemaakt. De leegte speelt ook een rol, dus heb ik een beperkte selectie gemaakt", vertelt de kunstenares. Zij koos voor een iets ouder werk: Oblivion (olieverf). Het is typerend voor Luinge, die zegt veelvuldig geïnspireerd te worden door jeugdherinneringen aan haar familie. "Op dit schilderij geef ik mijn impressie van familieleden die maar wat verveeld op klapstoeltjes bij hun tentje hangen." Verder maakte zij voor Cabin twee grote panelen waarop zij met gemengde techniek die twee zeer verschillende vrouwenfiguren creëerde. Vrouwen spelen steeds een belangrijke rol in haar werk. Filmdiva's uit de jaren vijftig spreken haar ook tot de verbeelding. "Achter elk schilderij schuilt een verhaal en er is naast die beelden uit mijn jeugd ook vaak een relatie met film. Als kind keek ik heel graag naar die oude romantische films. Met series als Dallas en Dynasty die toen populair waren, had ik niet veel."
Luinge schildert graag op muziek. Bij binnenkomst van haar atelier klinkt Nick Cave. "Soms ook draai ik heel dramatische muziek, maar af en toe wil ik het heftig met Sonic Jude bijvoorbeeld." Philippe van Damme filmde haar terwijl ze aan het werk was op live muziek van saxofonist Frans Blanker en terwijl ze bezig was de tentoonstelling in te richten. Deze korte documentaire is ook te zien tijdens de expositie in Cabin.
Het schilderen met live muziekbegeleiding gold als experiment. Het is Luinge goed bevallen.
Expositie, tot en met 12 maart, Cabin, Volkstraat 58, Antwerpen, do. t/m zat., 14.00 - 18.00 uur.


